رشته های مهندسی در ایران طرفداران زیادی دارد؛ به طوری كه بیشتر دانش آموزان درس خوان جذب این رشته ها می شوند. در بین خود این رشته ها هم رشته مهندسی برق از رشته های پر اهمیت و پر طرفداری است كه دانشجویان و اساتید ایرانی این رشته در سطح بین المللی مطرح هستند. اما با توجه به اینكه بهترین دانش آموزان و دانشجویان ایرانی در این رشته ها تحصیل می كنند؛ این پرسش مطرح است كه چرا با وجود این سطح علمی، در حوزه صنعتی و حتی پیشرفت های علمی آن گونه كه متناسب با استعداد و ظرفیت كشور است نتواسته ایم پیشرفت كنیم و چه موانعی باعث این عدم موفقیت شده است؟ 
در گفت و گو با جواد فیض تلاش كرده ایم، وضعیت رشته مهندسی برق در كشور و موانع ارتباط صنعت و دانشگاه و دیگر موضوعات پیرامون رشته مهندسی برق را بررسی كنیم. 
فیض روز یكشنبه در گفت و گو با خبرنگار گروه دانشگاه و آموزش ایرنا، در پاسخ به این پرسش كه چه موانعی در راه پیشرفت علمی و تحقیقاتی كشور وجود دارد كه باعث شده كشور متناسب با نیروهای با استعداد خود نتواند پیشرفت كند، گفت: متاسفانه ایده های نو و كارهای برجسته چندان خریداری در صنعت و كشور ندارد. علاوه بر آن عدم دسترسی به امكانات جهت رشد علمی و سطح نازل زندگی متخصصان باعث شده دانش آموختگان دوره های تحصیلات تكمیلی بدنبال عزیمت به خارج از كشور و سرانجام كار در دانشگاه ها، مراكز پژوهشی و صنایع كشور های پیشرفته باشند. 
وی افزود: كشور چین در دهه اخیر با ایجاد محیطی امن و درآمد مكفی، متخصصان چینی بسیاری را از كشورهای پیشرفته جذب كرده و باعث شكوفایی دانش و صنعت آن كشور شده است. 
فیض ادامه داد: متاسفانه اغلب نیازهای صنعت و كشور در سطح نازلی قرار دارد و سرمایه گذاری دراز مدت در تحقیقات محلی از اعراب ندارد. از طرفی برای یك محقق دانشگاهی كار در سطحی كه در جهان قابل عرضه باشد ضروری و فرح انگیز است و اگر كار پژوهشی این خاصیت را نداشته باشد كسالت آور خواهد بود. از این رو در مواردی كه به دانش جهانی نزدیك هستیم اتهام عدم تناسب نیاز كشور و كاربردی نبودن پژوهش، قابل پذیرش نیست. 
فیض تصریح كرد: نكته دیگر آن كه دستاوردهای محققان در هیچ یك ازكشور جهان به طور مستقیم كاربردی نیست و بخش تحقیق و توسعه صنایع هستند كه نتایج كارهای تحقیقاتی را كاربردی می كنند كه در كشور به این امر كم توجهی می شود. 
این استاد دانشگاه در مقایسه سطح علمی رشته مهندسی برق در ایران نسبت به سایر كشورها اظهار كرد: سطح رشته مهندسی برق در اغلب دانشگاه های طراز اول كشور با دانشگاه های مطرح دنیا برابری می كند. دلیل این ادعا آن است كه هم اكنون دانش آموختگان رشته های مهندسی برق كشور در سطوح كارشناسی، كارشناسی ارشد، و حتی دكتری به راحتی جذب دانشگاه ها و مراكز صنعتی كشورهای پیشرفته می شوند. 
فیض با بیان اینكه دانستن این نكته برای دانش آموزان و دانشجویان ضروری است كه داشتن نبوغ بدون پشتكار موفقیتی به دنبال ندارد، افزود: آن چه موفقیت و آینده شما را ساخته و تضمین می كند پشتكار و نهراسیدن از شكست ها است. 
او همچنین معتقد است اگر به دانشجویان در دانشگاه فقط آموزش داده شود دانشگاه را می‌توان دبیرستان بزرگ نامید چون آموزش معمولا جوییدن گسترده دانش را مد نظر ندارد. این پژوهش است كه جستجوگری را می‌‎طلبد. از سوی دیگر پژوهش و یافته‌های آن است كه به عنوان دستاوردهای زیبا و عالمانه قابل طرح است و به انسان اعتماد به نفس می‌دهد. 
فیض استاد تمام رشته مهندسی برق دانشگاه تهران است كه در سال 1354 فوق لیسانس مهندسی برق را با درجه ممتاز از دانشكده فنی دانشگاه تبریز دریافت كرد و بلافاصله به عنوان مربی به استخدام دانشگاه تبریز درآمد. او در سال 1363 با دریافت بورس تحصیلی جهت ادامه تحصیل به دانشگاه نیوكاسل انگلستان عزیمت كرد و در سال 1367 موفق به دریافت دكترای مهندسی برق در شاخه تخصصی ماشین های الكتریكی شد. با توجه به نتایج درخشان تحقیقات در دوره دكترا بورس ORS بریتانیا به وی اعطاء شد. فیض از بهمن سال 1377 از دانشگاه تبریز به دانشكده فنی دانشگاه تهران رفت. وی عضو ارشد انجمن مهندسی برق و الكترونیك آمریكا (IEEE)، عضو فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و عضو انجمن مهندسین برق و الكترونیك ایران است. 
تحقیق و پژوهش های گسترده فیض در حوزه مهندسی برق كه ترجمه 9 جلد كتاب در زمینه ماشین‌های الكتریكی و مواد الكتریكی از جمله آن ها است باعث شده او اشراف كاملی به این رشته و ملزومات تحقیق و پژوهش در حوزه علوم مهندسی در كشور داشته باشد. فیض همچنین در جشنواره های مختلف علمی كشور رتبه برتر كسب كرده است. او برگزیده اولین دوره جایزه علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان است؛ جایزه ای كه فیض در مورد آن گفته «به عنوان دریافت كننده جایزه علامه طباطبایی در اولین دوره آن وقتی خبر آن را به یك همكار خارجی دادم، وی با خوشحالی واكنش نشان داد و گفت كه جای خوشحالی است كه در كشورهای خاورمیانه هم نخبگان و دانشمندان را قدر می‌نهند.» 
برخی از جوایزی كه فیض در سال های فعالیت علمی موفق به دریافت آن ها شده، عبارتند از نشان درجه یك پژوهش دانشگاه تهران، برنده رتبه نخست جشنواره بین المللی خوارزمی، چهره درخشان انجمن مهندسی برق ایران، معرفی جزو 1% دانشمندان برتر جهان بر اساس (ISI, JCR) Web of Science دریافت مدال نقره اینیشتن از یونسكو، استاد نمونه كشوری از دانشگاه تهران، پژوهشگر پیشكسوت مهندسی برق ازسوی IEEE بخش ایران و استاد برجسته بنیاد نخبگان كه مورد تقدیر این بنیاد هم قرار گرفت. فیض علاوه بر این موارد به عنوان مولف برتر بین المللی در بخش كتاب جشنواره بین الملل دانشگاه تهران در دو سال شناخته شد. 
فیض در مورد علاقه خود به پژوهش گفت: هیچ كاری به اندازه پژوهش و تحقیق مرا شاد نمی كند و احساس مثمر ثمربودن را در من ایجاد نمی‌كند. یافته‌های تحقیقات علمی انبساط خاطر ایجاد می‌كند و به انسان این علامت را می‌دهد كه وجودش عبث نیست و در جامعه خود و جامعه جهانی اثر دارد. 

1000 کاراکتر باقی مانده


IMAGE گفتگوی روزنامه ایران با دکتر عباس منوچهری
کارایی علم سیاست در جامعه
IMAGE گفتگوی ایرنا با دکتر جواد فیض
ایده های نو در حوزه علمی خریدار ندارد
IMAGE گفتگوی رادیو با دکتر محمد شاهدی
مدیریت نادرست در مصرف آب های زیرزمینی

جدید ترین تصاویر

گرامیداشت روز مهندسی
مهندس احمد صادقی
دکتر رضا داوری اردکانی
گرامیداشت روز کشاورزی