رشته های مهندسی در ایران طرفداران زیادی دارد؛ به طوری که بیشتر دانش آموزان درس خوان جذب این رشته ها می شوند. در بین خود این رشته ها هم رشته مهندسی برق از رشته های پر اهمیت و پر طرفداری است که دانشجویان و اساتید ایرانی این رشته در سطح بین المللی مطرح هستند. اما با توجه به اینکه بهترین دانش آموزان و دانشجویان ایرانی در این رشته ها تحصیل می کنند؛ این پرسش مطرح است که چرا با وجود این سطح علمی، در حوزه صنعتی و حتی پیشرفت های علمی آن گونه که متناسب با استعداد و ظرفیت کشور است نتواسته ایم پیشرفت کنیم و چه موانعی باعث این عدم موفقیت شده است؟ 
در گفت و گو با جواد فیض تلاش کرده ایم، وضعیت رشته مهندسی برق در کشور و موانع ارتباط صنعت و دانشگاه و دیگر موضوعات پیرامون رشته مهندسی برق را بررسی کنیم. 
فیض روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار گروه دانشگاه و آموزش ایرنا، در پاسخ به این پرسش که چه موانعی در راه پیشرفت علمی و تحقیقاتی کشور وجود دارد که باعث شده کشور متناسب با نیروهای با استعداد خود نتواند پیشرفت کند، گفت: متاسفانه ایده های نو و کارهای برجسته چندان خریداری در صنعت و کشور ندارد. علاوه بر آن عدم دسترسی به امکانات جهت رشد علمی و سطح نازل زندگی متخصصان باعث شده دانش آموختگان دوره های تحصیلات تکمیلی بدنبال عزیمت به خارج از کشور و سرانجام کار در دانشگاه ها، مراکز پژوهشی و صنایع کشور های پیشرفته باشند. 
وی افزود: کشور چین در دهه اخیر با ایجاد محیطی امن و درآمد مکفی، متخصصان چینی بسیاری را از کشورهای پیشرفته جذب کرده و باعث شکوفایی دانش و صنعت آن کشور شده است. 
فیض ادامه داد: متاسفانه اغلب نیازهای صنعت و کشور در سطح نازلی قرار دارد و سرمایه گذاری دراز مدت در تحقیقات محلی از اعراب ندارد. از طرفی برای یک محقق دانشگاهی کار در سطحی که در جهان قابل عرضه باشد ضروری و فرح انگیز است و اگر کار پژوهشی این خاصیت را نداشته باشد کسالت آور خواهد بود. از این رو در مواردی که به دانش جهانی نزدیک هستیم اتهام عدم تناسب نیاز کشور و کاربردی نبودن پژوهش، قابل پذیرش نیست.
فیض تصریح کرد: نکته دیگر آن که دستاوردهای محققان در هیچ یک ازکشور جهان به طور مستقیم کاربردی نیست و بخش تحقیق و توسعه صنایع هستند که نتایج کارهای تحقیقاتی را کاربردی می کنند که در کشور به این امر کم توجهی می شود. 
این استاد دانشگاه در مقایسه سطح علمی رشته مهندسی برق در ایران نسبت به سایر کشورها اظهار کرد: سطح رشته مهندسی برق در اغلب دانشگاه های طراز اول کشور با دانشگاه های مطرح دنیا برابری می کند. دلیل این ادعا آن است که هم اکنون دانش آموختگان رشته های مهندسی برق کشور در سطوح کارشناسی، کارشناسی ارشد، و حتی دکتری به راحتی جذب دانشگاه ها و مراکز صنعتی کشورهای پیشرفته می شوند.
فیض با بیان اینکه دانستن این نکته برای دانش آموزان و دانشجویان ضروری است که داشتن نبوغ بدون پشتکار موفقیتی به دنبال ندارد، افزود: آن چه موفقیت و آینده شما را ساخته و تضمین می کند پشتکار و نهراسیدن از شکست ها است. 
او همچنین معتقد است اگر به دانشجویان در دانشگاه فقط آموزش داده شود دانشگاه را می‌توان دبیرستان بزرگ نامید چون آموزش معمولا جوییدن گسترده دانش را مد نظر ندارد. این پژوهش است که جستجوگری را می‌‎طلبد. از سوی دیگر پژوهش و یافته‌های آن است که به عنوان دستاوردهای زیبا و عالمانه قابل طرح است و به انسان اعتماد به نفس می‌دهد. 
فیض استاد تمام رشته مهندسی برق دانشگاه تهران است که در سال 1354 فوق لیسانس مهندسی برق را با درجه ممتاز از دانشکده فنی دانشگاه تبریز دریافت کرد و بلافاصله به عنوان مربی به استخدام دانشگاه تبریز درآمد. او در سال 1363 با دریافت بورس تحصیلی جهت ادامه تحصیل به دانشگاه نیوکاسل انگلستان عزیمت کرد و در سال 1367 موفق به دریافت دکترای مهندسی برق در شاخه تخصصی ماشین های الکتریکی شد. با توجه به نتایج درخشان تحقیقات در دوره دکترا بورس ORS بریتانیا به وی اعطاء شد. فیض از بهمن سال 1377 از دانشگاه تبریز به دانشکده فنی دانشگاه تهران رفت. وی عضو ارشد انجمن مهندسی برق و الکترونیک آمریکا (IEEE)، عضو فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران و عضو انجمن مهندسین برق و الکترونیک ایران است.
تحقیق و پژوهش های گسترده فیض در حوزه مهندسی برق که ترجمه 9 جلد کتاب در زمینه ماشین‌های الکتریکی و مواد الکتریکی از جمله آن ها است باعث شده او اشراف کاملی به این رشته و ملزومات تحقیق و پژوهش در حوزه علوم مهندسی در کشور داشته باشد. فیض همچنین در جشنواره های مختلف علمی کشور رتبه برتر کسب کرده است. او برگزیده اولین دوره جایزه علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان است؛ جایزه ای که فیض در مورد آن گفته «به عنوان دریافت کننده جایزه علامه طباطبایی در اولین دوره آن وقتی خبر آن را به یک همکار خارجی دادم، وی با خوشحالی واکنش نشان داد و گفت که جای خوشحالی است که در کشورهای خاورمیانه هم نخبگان و دانشمندان را قدر می‌نهند.» 
برخی از جوایزی که فیض در سال های فعالیت علمی موفق به دریافت آن ها شده، عبارتند از نشان درجه یک پژوهش دانشگاه تهران، برنده رتبه نخست جشنواره بین المللی خوارزمی، چهره درخشان انجمن مهندسی برق ایران، معرفی جزو 1% دانشمندان برتر جهان بر اساس ISI, JCR) Web of Science) دریافت مدال نقره اینیشتن از یونسکو، استاد نمونه کشوری از دانشگاه تهران، پژوهشگر پیشکسوت مهندسی برق ازسوی IEEE بخش ایران و استاد برجسته بنیاد نخبگان که مورد تقدیر این بنیاد هم قرار گرفت. فیض علاوه بر این موارد به عنوان مولف برتر بین المللی در بخش کتاب جشنواره بین الملل دانشگاه تهران در دو سال شناخته شد. 
فیض در مورد علاقه خود به پژوهش گفت: هیچ کاری به اندازه پژوهش و تحقیق مرا شاد نمی کند و احساس مثمر ثمربودن را در من ایجاد نمی‌کند. یافته‌های تحقیقات علمی انبساط خاطر ایجاد می‌کند و به انسان این علامت را می‌دهد که وجودش عبث نیست و در جامعه خود و جامعه جهانی اثر دارد.

 

نسخه اصلی خبر

1000 کاراکتر باقی مانده


IMAGE گفتگوی مهر با دکتر حمیدرضا پوراعتماد
اهمیت علوم شناختی
IMAGE گفتگوی روزنامه اعتماد با دکتر رسول جعفربان
سیاست زدگی آفت تاریخ و تمدن
IMAGE گفتگوی ایسنا با دکتر امین علیزاده
یک عمر در خدمت آبادانی کشور
IMAGE گفتگوی روزنامه ایران با دکتر عباس منوچهری
کارایی علم سیاست در جامعه
IMAGE گفتگوی ایرنا با دکتر جواد فیض
ایده های نو در حوزه علمی خریدار ندارد

جدید ترین تصاویر

دکتر سعید سهراب پور
دیدار جمعی از اهالی فرهنگ و هنر با رئیس فرهنگستان علوم_7
07
دیدار جمعی از اهالی فرهنگ و هنر با رئیس فرهنگستان علوم_10