فرهنگستان زبان و ادب فارسی به مناسبت صدمین سال تولد استاد احمد سمیعی گیلانی عضو پیوسته این فرهنگستان، روز شنبه 1399/11/11 در مراسمی تولد یکصد سالگی ایشان را جشن گرفت. در این مراسم آقایان دکتر رضا داوری اردکانی رئیس فرهنگستان علوم، دکتر غلامعلی حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دکتر حسین معصومی همدانی عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دکتر ذبیحی رئیس سازمان سمت و استاد سمیعی گیلانی سخنرانی ایراد کردند. مشروح سخنان آقای دکتر داوری اردکانی رئیس فرهنگستان علوم بدین شرح است:

«از فرهنگستان زبان و ادب فارسی که به مناسبت آغاز صد و یکمین سال زندگی درس آموز استاد احمد سمیعی گیلانی در شرایط دشوار همه­ گیری کووید ۱۹ چنین مجلسی را ترتیب داده است تشکر می­کنم و سالروز ولادت استاد سمیعی را به خودمان و به اهل فرهنگ به طور کلی و مخصوصاً دوستداران فرهنگ ایران و زبان فارسی تبریک می­گویم و امیدوارم ایشان همچنان راه و کار بزرگ خود را ادامه دهند.

اجازه بفرمایید مقدمه کوتاهی بگویم و بر اساس آن احترام قلبیم به استاد سمیعی را بیان کنم. آدمی عجیب­ترین عجایب است. پرسش انسان چیست را فقط فیلسوفان به میان نیاورده ­اند. انسان در دین و فرهنگ و تاریخ و شعر و فلسفه یک معماست. او می­ تواند سراسر مراتب وجود را از اعلی علیین تا اسفل سافلین بپیماید. آنچه به او آرامش و ثبات می­ بخشد فرهنگ است. سوفوکل در پایان ادیپ در کولونوس آورده است:

«هرگز از مادر نزادن از هر چه به پندار و گفتار در آید بهتر است اما اگر آدمی را دیده بر جهان افتاد بهتر است هر چه زودتر به دیاری که از آن آمده است باز گردد.» آنگاه شاعر یونانی از زبان ته سه ­ئوس بنیانگذار آتن نقل می­ کند: «آنچه آدمیان را از پیر و برنا به تحمل بار زندگی توانا می­کند همانا زیستن در پلیس (مدینه) است یعنی فضایی برای کردار و گفتار که جلال زندگی است» (هانا آرنت، انقلاب، ترجمه عزت­ الله فولادوند، ص ۳۹۸)

ظاهراً سوفوکل می­ خواهد بگوید که شاعران و متفکران و صاحبنظران و محققان و سیاستمداران بزرگ علاوه بر تأثیر آشکاری که در زمان و در تربیت مردمان دارند با گفتار و کردار خود از دشواری تحمل بار زندگی نیز می­کاهند و ما چه بدانیم و چه ندانیم در زندگی خویش مدیون آنانیم. اما صاحبان این گفتارها و کردارها کیانند؟ کسانی که از دور فراخوانده شده­اند که فضای تیره زندگی آدمی را روشن کنند. مردمان همه برای گذران زندگیشان باید کار کنند اما کار بزرگان فرهنگ برای گذران زندگی نیست بلکه پاسخ به کششی برای یافتن و دانستن و گفتن و نوشتن است که به درستی نمی­دانیم از کجاست اما نتیجه­اش روشن شدن فضا و حفظ سلامت زندگی است. مردمان چنانکه به هوا برای تنفس نیاز دارند نیازمند فرهنگند. به این جهت قدردانی از اهل فرهنگ حرمت به انسان و زندگی انسانی است. حضرت استاد سمیعی همه زندگیش را بی مزد و منت و بی سودای سود و زیان در خدمت ادب و فرهنگ صرف کرده است و ادای احترام به او وظیفه همه کسانی است که تعلقی به فرهنگ دارند. می­گویند علم ارتباط مستقیم با اخلاق ندارد. درست است علم و اخلاق با هم ارتباط منطقی ندارند اما کسی که دل در گرو دانایی و فرهنگ دارد زندگیش یکسره نیکویی است و از آن نیکویی بارمی ­آید. استاد سمیعی خوب زندگی کرده یا زندگی خوبی برای خود برگزیده است. طول عمرش هم کم و بیش به تعلق خاطر به دانایی بازمی­گردد. مرد بافرهنگی که فارغ از سودا و غم مال و جاه است و در فضای شعر و ادب و دانایی به سر می­برد کمتر دچار آسیب­ های دهر می­ شود و سالم­تر از دیگران زندگی می­ کند و عمرش طولانی می­شود. امیدوارم همچنان زندگی پرثمر استاد سمیعی دوام داشته باشد و ما بتوانیم از او بیشتر بیاموزیم. استاد سمیعی اسوه اهل ادب و فرهنگ ایران است. عمر پر برکتش پر دوام باد.

رضا داوری اردکانی».

1000 کاراکتر باقی مانده


IMAGE گفتگوی حکیم مهر با دکتر سید شهرام شکرفروش
سلامت مواد غذایی و تغذیه دامی
IMAGE گفتگوی ایسنا با دکتر علی حائریان اردکانی
استادان باید الگوی دانشجویان باشند
IMAGE گفتگوی روزنامه ایران با دکتر رضا داوری اردکانی
رسم همسایگی شاعر و حکیم
IMAGE گفتگوی میزان با دکتر مهدی زارع
علت اصلی جاری شدن سیل در استان‌های جنوبی کشور
IMAGE گفتگوی ایبنا با دکتر یوسف ثبوتی
ردپای انسان صنعتی در ماجرای گرم شدن زمین
IMAGE گفتگو با دکتر سیدمصطفی محقق داماد
اسلام و محیط زیست

جدید ترین تصاویر

انرژی و محیط زیست
دکتر حسن تاج بخش
گرامیداشت روز مهندسی
05