جان باختن تعدادی از هموطنان عزیزمان را در وقوع زلزله غرب کشور تسلیت عرض می کنیم. برای آسیب دیدگان شفای عاجل و برای جانباختگان رحمت و مغفرت الهی مسألت داریم


 

آيت‌الله آقای دکتر سیدمصطفی محقق‌داماد عضو پیوسته و رئیس گروه مطالعات اسلامی فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران در نشست بین المللی ادیان برای صلح، که روزهای 17 و 18 اکتبر 2017 در شهر رم ایتالیا برگزار شد، سخنرانی ایراد کرد. مشروح سخن ایشان بدین شرح است:
«بسم الله الرحمن الرحیم؛ با درود و صلوات به ارواح طیبه همه انبیاء و اولیای الهی؛ در همين لحظاتي كه در حضور شما سخن می گویم، عده‌ زيادي به نام خدا، خون مي ‌ريزند، به نام خدا آدمیان را به اسارت می گیرند، خانواده ها را داغدار می کنند، آنان را از خانه و خانمانشان بیرون می رانند.
با قبول اينكه دستان پشت پرده‌ اين جريانات، دست‌ هاي آلوده‌ سياستمداران و قدرت ‌طلبان است، ولی تأسف ‌بار آن است كه آنان از مباشرين جاهل دینی بهره می گیرند و به خط مقدم اعزام می کنند تا به نام دين و بر اساس اعتقاد ديني، چنين كارهايي را انجام دهند.
درد اين است كه عقايد كج‌ انديشانه‌ ديني‌، آنها را به مسیر كشانده و خداي امن و سلام و آشتي و عشق و دوستي، مايه‌ جهل و خونريزي و عداوت شده است. آنان مدعی خداپرستی هستند. شما بزرگواران ملاحظه فرمودید که  من در آغاز سخن خداوند را به دو صفت رحمان و رحیم معرفی کردم. این جمله را همه مسلمانان روزی چندین بار در نمازشان می گویند. عنوان دینشان هم از سلام و آرامش است و شعارشان کلمه سلام است. این شعار میان مسلمانان و یهودیان مشترک است ولی با کمال تأسف جهالت دینی، جهان را به جهنمی سوزان مبدل ساخته است. هر جاهل یهودی به نام موسی و هر جاهل مسيحی به نام مسيح(ع) و هر جاهل مسلمان با نام محمد(ص) آدم مي‌ كشد. برای این جاهلان فرق نمی کند که طرف او چه کسی باشد. شخص جاهل که بر برداشت های خود از دین پای می فشارد و آن را جزمیات خویش ساخته، و حاضر نیست اندکی تردید کند، دیگران را کافر می داند و به انگیزه مبارزه و براندازی کفر خون ناموافقان خود را بر زمین می ریزد و بر ارتکاب این جنایت افتخار می کند زیرا خویشتن را مقرب خدا می بیند.
مسأله روز ما همین مسأله است. صدای مظلومان به خون خفته میانمار را شنیدید که چگونه کودکان را در آتش سوختند و پیران سالخورده آواره از وطن، سر به بیابان ها نهادند.
با کمال تأسف این جنایات توسط پیروان بودا صورت گرفت. بودائی که اجازه نمی داد مورچگان را بکشند و به همه جانداران احترام می گذاشت.
شگفتا! چه برداشتی می تواند از چنین تعلیماتی به ارتکاب چنان جنایاتی منتهی شود!!.
درخصوص روابط اسلام و مسیحت واقعیت این است که ديگر دوران «احتجاج» پايان‌ يافته است. احتجاج غلبه پیرو یک دین بر پیرو دین دیگر است. دیگر امروز چنین امری مطرح نیست. امروز دوران گفتگوست. يعني فهميدن و درک یکديگر است و نه پيروزي بر ديگری. بهره گیری از تجربیات یکدیگر است و نه بی ارزش ساختن افکار یکدیگر.
عالیجنابان
امروز ما عالمان ادیان مختلف یهودی، مسیحی، بودائی، هندو و مسلمان دور هم نشسته ایم. ما در جهان امروز رسالت سنگینی برعهده داریم. بياييد تا با همفكري و استفاده از تجربیات یکدیگر طرحی  نو براي معرفي دين ارائه دهيم تا دين دستاويزي براي آدم‌كشي و خونریزی و دشمنی نشود. در قرآن به صراحت عداوت را از شیطان دانسته و خداپرست را نماینده دوستی و مقابل عداوت معرفی کرده است. ما باید پیروان ادیان را به آشتی تعلیم دهیم و به جای آنکه از دین خشونت نتیجه بگیریم کاری کنیم که آموزه های دینی ابزاري براي صلح، آرامش و دوستی گردد.
پیشنهاد اینجانب این است که برای دینداری یعنی پذیرفتن یک دین –هر دینی که مي خواهد باشد- چند اصل عقلانی را به عنوان پیشفرض قرار دهیم. در رأس آن اصول، «اصل کرامت انسانی» است. به دیگر سخن قبل از ورود در دین بپذیریم که ما انسان هستیم و سپس می خواهیم دیندار شویم و هر انسانی از آن جهت که انسان است، محترم و کریم است. چون کرامت ذاتی انسان است. اگر این اصل را بپذیریم احترام به حقوق انسانی خط قرمز ما خواهد شد. دیگری را خواهیم پذیرفت و هرگز به حریم کرامت او به هیچ انگیزه ای تجاوز نخواهیم کرد. جالب است که قرآن مجید کرامت را جعل الهی و تکوینی معرفی کرده نه تشریعی. یعنی در ذات انسان کرامت قرار داده شده است، بنابراین دادنی نیست تا گرفتنی باشد. می ¬فرماید: وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَني‏ آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى‏ كَثيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضيلاً (/الاسراء70). و به راستى ما فرزندان آدم را کرامت داده ‏ايم و خشكى و دريا را در اختیار آنان قرار داده ایم و به آنان از چيزهاى پاكيزه روزى داده‏ ايم و آنان را بر بسيارى از آنچه آفريده‏ ايم، برترى بخشيده ‏ايم.

اصل بعد «اصل وحدت خانواده بشری» است. قرآن مجید همه انسان ها را از یک خانواده دانسته است. در آیه: يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏(حجرات /13). یعنی: ای انسان ها ما همه شما را از یک زن و مرد (پدر و مادر) آفریده ایم.
وحدت خانواده بشری ما را به رفع دوگانگی ها، جدایی ها و تفرقه ها رهنمون می شود. برادری و برابری همه از آثار این اصل است و از این جهت است که زیربنای سایر اصول اعلامیه جهانی حقوق بشر قرار گرفته است. برادری بشری که از تعلیمات قرآن مجید است، پیش از برادری دینی قرار دارد. پیروان ابراهیم که خدای واحد را می پرستند، می توانند امروز با اتحاد با یکدیگر منادی وحدت بشری باشند و مادام که وحدت خانواده بشری مورد شناخت جهان قرار نگیرد، هرگز انسان ها به صلح جهانی دست نخواهند یافت.
مایلم از این فرصت استفاده کنم و بر نکته ای تأکید کنم. ما از مغرب زمین که خود را گاهواره اندیشه حقوق بشر می داند، انتظار نداریم که در قرن بیست و یکم رئیس جمهور یک کشور بزرگی مانند ایالات متحده، اصول حقوق بشر را زیر پا بگذارد. جای خوشوقتی است که بسیاری متفکران جهان این گونه اقدامات را محکوم کردند و نشان دادند که هنوز انسان  هائی هستند که مدافع حقوق انسانی باشند. والسلام».

1000 کاراکتر باقی مانده


IMAGE گفتگو با دکتر محمد شاهدی
اهمیت مصرف پروتئین
IMAGE گفتگو با دکتر سید محمد بلورچیان
معجزات سیلیکون در عصر جدید
IMAGE گفتگو با دکتر یوسف ثبوتی
به مردم اعتماد کردیم
IMAGE گفتگو با دکتر رضا داوری اردکانی
غربت فیلسوف بودن
IMAGE گفتگو با دکتر غلامرضا اعوانی
فلسفه در چین

جدید ترین تصاویر

تصاویر نشست گروه علوم اسلامی در خصوص آثار حقوقی اجرای طرح گاپ توسط ترکیه، 96/6/5_3
دیدار نوروزی اعضاء و کارمندان با رئیس فرهنگستان علوم_7
افتتاح کتابخانه جدید فرهنگستان علوم (96/4/22)_8
یکصد و هجدهمین جلسه مجمع عمومی فرهنگستان علوم (96/4/22)_9

پخش فیلم